The Beauty and the Beasts
Hallo jullie daar.
Wij zullen ons eerst even voorstellen.
Wij zijn:Ron Stolk en Ron Mansveld.
Voor sommigen de Ronnies of zoiets maar dat hebben wij niet verzonnen!
Wij houden ons meer bezig met vissen en dat met name op roofvis.
We zijn gepassioneerde snoekvissers,en proberen graag kunstaas
van allerlei makelij uit.
Vooral het vissen met streamers heeft in de loop der tijd onze voorkeur gekregen. (natuurlijk spelen we zo nu en dan met ander goed)
Maar ja als je zo dicht in de buurt van Axx Fishinggear woont raak je daar wel mee behebt, tevens gezien onze resultaten en de grote keuze in polder speeltjes.
Zij maken streamers in allerlei kleuren en maten, uitermate geschikt voor
het vissen in ondiep water.
Bij deze nodigen we jullie uit voor een verslag van een koude zaterdag in november.
We spreken af bij Ron om een uur of acht,hij zorgt voor de koffie en de andere Ron zorgt voor de suiker en melk uit een fles,met een paar procent zodat de koffie een stevige BITE krijgt! Wij noemen dit onze pike-coffee!!!!!
Aangezien we in Maassluis wonen is de polder voor ons de plek bij uitstek om nieuwe speeltjes(serieus) uit te proberen.
Nog geen dertig minuten later staan we onze streamers nat te slaan in het koude water.
De jacht kan beginnen.
Na een aantal stekken,coffee en jonge vissen, belanden we op een voor ons onbekende plek. De ene Ron gaat aan het einde van een rietkraag staan darten met zijn streamer terwijl de ander op een brug gaat staan en vraagt onnozel:
"Wat denk je, doet een baars hier ook wat mee?"
(aangezien dit totaal niet de plek is om een zware vis te landen,de plek is te hoog en er is een dikke rietkraag langs de kant)
Z'n geconcentreerde collega meld: " Nooit geschoten is altijd MIS"!
Na Ron zijn tweede worp onder de brug hoort de andere Ron een oerkreet
en vraagt zich af waar zijn vismaat mee bezig is!
Na wat onverstaanbaar Nederlands begrijpt Ron dat Ron iets serieus heeft gehaakt.
Zoals een goede vismaat betaamd gaat hij polshoogte nemen .
Aangekomen op de brug zit Ron op zijn knietjes aan zijn molen beugel te plukken,de dyneemalijn is in een rastapruik veranderd en zit om de molenbeugel vast geklit!
De toegesnelde Ron kijkt naar beneden en zegt:"Da's een fucking meter!!!"
Waarop Ron's maat tegen zichzelf zegt al plukkend aan de pruik: "blijf kalm blijf kalm".
Ron zegt: "heb je een net bij je?"(wij landen de vis altijd met de kieuwgreep vandaar de vraag) "Ja natuurlijk mijn rechterzak, de autosleutels, achterin de wagen daar ligt tie".
Ron komt terug zonder net en roept half overspannen: "daar past alleen haar kop in!"
EN NOU ? we kijken elkaar vragend aan.
Na een bliksemberaad wordt besloten de vis na de dril langs de betonnen brugwand te leiden naar de rietkraag toe,waar de toegewijde Ron zonder waadpak en gevaar voor natte edele delen de vis in het water tegemoet komt.
Ron meld: " shit ik kan er niet bij zonder water te trappelen het is hier te diep!"
Andere Ron doet nogmaals een poging om de protesterende vis vanaf een paar meter hoogte richting Ron te krijgen.
Na enig kunst en vliegwerk nog wat dichterbij.HET LUKT.
Ron ziet een beauty van een vis met een half natte maat de kant op komen.
Beide staan we versteld van de schoonheid en de omvang van deze dame,haar tekening is in een woord schitterend, on Nederlands.
Ron opent haar bek waarop de ander zegt: "dit doe ik niet zonder tang"
(wij zijn van die Lowlanders en doen alles met de hand, if possible),in no time heeft Ron zijn tang onderuit zijn tas gevist, en steekt zijn hand, met tang en al in haar gigantische muil ehuu,bek. Ron vraagt Ron: "wat als jij haar kaken loslaat?"
Waarop hij nuchter zegt: "dan wordt het HECHTEN!"
De haak zit in een kieuwboog maar gelukkig wordt de klus snel geklaard.
FF meten en we kijken elkaar lachend aan als we uitkomen op 113cm.
En dat op een oranje streamer van nog geen15cm!
Snel een aantal foto's geschoten,en de toch al natte Ron laat de dame op adem komen in haar element.
We genieten nog even na en kijken met verwondering naar een totaal verfrommelde streamer!
Ron zegt: " ik heb het koud en dat is jullie schuld", kijkend met een onderkoelde blik naar de andere Ron.
Wij terug naar Maassluis.
Daar aangekomen blijkt dat ons avontuur al de ronde doet.
Een dag om noooit te vergeten.
Tot gauw Ron Stolk & Ron Mansveld.