Tsja, de titel zegt al genoeg. Lees maar snel verder.
Mijn wekker loopt vroeg af. Het bekende ritueel. Opstaan. Spullen in de auto. Boot aankoppelen en op pad. Vandaag een blind date. Samen met Hans gaan we snoekbaarzen. Groot water grote snoekbaars.
Afgelopen week krijg ik een pakketje in de bus met Hot new items 2008. Zit een mooie Screaming devil in de kleur Firetiger bij. mmmm ziet er strak uit. Daar ga ik eens mee proberen een mooie snoekbaars te vangen.
Even terug in de tijd.........
2007. vele metersnoeken in de boot. Maar bijna allemaal voor mijn vismaten. 119, 120 en 124 als uitzonderlijk grote uitschieters. Dan moet 2008 mijn jaar worden grap ik tegen mijn vismaten na weer een slechte visdag.
Mijn persoonlijk record snoekbaars moet er maar eens aan. Staat al jaren op 86 cm. Persoonlijk record snoek staat met 127 cm al weer sinds 5 juni 2003. Niets om je voor te schamen. Het tij moet een keer gaan keren. Anderen hebben soms ook het geluk om tegen een buffel aan te lopen. Waarom ik niet?
Op de afgesproken tijd staat Hans op de afgesproken plek al op mij te wachten. We schudden elkaar de hand. We zien elkaar voor het eerst. We kletsen kort en laden de spullen over in mijn auto en vervolgen onze weg in het donker. Het is vrijdag 8 februari 2008. Hartje winter. Maar het bestuur van de Friesche 11 steden komt voorlopig niet bij elkaar. 11 graden, strakblauwe lucht. Hoezo broeikaseffect...... De boot glijd soepel te water. De Tohatsu springt bij de eerste aanraking aan. Ik knoop de nieuwe kleur Screaming Devil aan mijn wartel... oeps, geen onderlijn. Maar ja, we gaan ook in principe voor de snoekbaars.
8.09 uur. De zon komt op. De koperen ploert schijnt door de bomen heen van de plas. Prachtig plaatje. Ik schiet er eentje. Altijd leuk voor later of voor in een verslag.
De morgenstond heeft goud in de mond.....
8.20 uur. We varen dieper water op. De pluggen hangen kansloos boven 10 meter water. Ik kijk op de dieptemeter en zoek een plekje waar ik snoekbaars kan zien. Helaas, niets te zien. Dan varen we even verder. We gaan zoeken naar de dieptes waarop de snoekbaars zit. Daarna kunnen we verticalen. Eerst maar eens zien te vinden. De plughengels liggen er voor spek en bonen bij. De lichte plughengel van Sven met het rozemijer molentje gebruik ik ook voor de roofblei in de zomer. Leuke combinatie ook voor de snoekbaars om te trollen. Je hebt leuke sport op deze combinatie. Plots loopt de bodem terug van 10 naar 4 meter. De screaming devil raakt even de bodem. Ik hef de hengel iets omhoog om de plug van de grond te houden. Dat lukt. Voel geen grond meer. Het word weer iets dieper. 4,5 meter. En dan gebeurd het:
8.40 uur. We zijn goed 20 minuten bezig, aan het orienteren als ik een droge klap voel op de lichte plughengel. He een snoekbaars. Hoewel...... het duurt een paar seconden voordat de vis, die aan de andere kant besloten heeft dat het geratel aan zijn kop maar eens afgelopen moest zijn, wakker word...... Dan ontploft de boel. De molen geeft lijn af, veel lijn af, snel lijn af. Ik schrik. Iets wat ik niet snel doe met een vis aan mijn lijn. Ik zet de motor in zijn achteruit. Even wat lijn zien terug te winnen want er zijn al vele tientallen meters van de molen gegaan in korte tijd. Mijn persoonlijk record snoekbaars word in gedachten verpulverd. Dan de twijfel. Zal toch geen monstersnoek zijn??? Oeps.... ik had de plug aan de wartel gedaan.... ZONDER ONDERLIJN. Van Hattem, eikel, waarom doe je dat nou???? Maak het niet te spannend. De vis blijft lijn nemen en ik kan weinig anders doen dan de motor in zijn achteruit zetten en de vis volgen.
8.45 uur. Ik sta sinds 5 minuten met een onbekende tegenstander. Nog geen glimp gezien van dit monster. Moet wel snoek zijn maar in de wetenschap dat er hier ook monster snoekbaarzen zwemmen ben ik er nog niet uit.
8.46 uur. Op 20 meter achter de boot komt de grote kop boven van iets wat onmiskenbaar een grote snoek is. Een erg grote snoek. Het beest schud woest met zijn kop. Ik sta doodsangsten uit. De ratelplug schud in de bek. Ik hou mijn adem in.......... Niet losschieten nu. Niet die lijn doorbijten. Hans maakt foto's. De Craddle oftewel DE SOLUTION ligt al klaar. Een mooie test om een grote snoek te landen.
8.48 uur. De snoek komt onder de boot door. Ik trek maximaal aan de hengel, wil het beest zien. Ik voel alleen massieve lompheid. Net een zak aardappels die slecht meewerkt. Net als ik de snoek ga zien is hij me voor en schrikt van mijn kop. Even later begint het spel opnieuw. Meer dan 20 meter lijn worden woest van de molen gerost. Ik zeg tegen Hans: het is mooi geweest. Ze mag er van mij mee stoppen. Langzaam komt de snoek weer dichterbij. Vlak voor de boot ligt ze plotseling behoorlijk uitgeteld 10 minuten na de aanbeet geeft de dame zich gewonnen. De Craddle gaat eronder en als de zijkanten dicht worden gevouwen en Hans probeert de vis binnenboord te tillen merk ik pas wat er in zit........
8.51 uur. Ik vouw de Craddle open en schreeuw het uit. TERING wat een bakbeest roep ik tegen Hans. ONGELOOFLIJK roepen we naar elkaar. Dit kan niet waar zijn. Woorden schieten te kort. De rammelaar zit met 2 dreggen vast. 1 in de onderkaak, en 1 in de zijscharnier. Mooier kan niet. Scherpe tanden heeft deze oma der snoeken niet meer. Die zijn versleten. Misschien is dat wel de reden geweest dan mijn lijntje niet doorgebeten is??? Engeltje op mijn schouder??? Ik weet het niet.
We schieten wat foto's en gaan dan over op de meting. Dan schrik ik pas echt goed. Mijn oude record van 127cm is eraan. Pas bij de magische nummers 130 is het over. Exact 130 cm. Mijn 223 ste metersnoek is een feit en is er een die ik nooit maar dan ook echt nooit meer zal vergeten.
Nog maar een plaatje, de zon schijnt nu als een koperen ploert op de vis wat hem een geweldige kleur geeft. Water is 5 graden. De snoek heeft niet te lijden. Foto's maken is moeilijk. Het beest is lastig vast te houden ondanks het grote handvat. Maar het gewicht van om en nabij de 40 pond maakt het onwennig. Nooit eerder een vis van dit gewicht en deze omvang gezien.
Monsterlijke vis.
Monsterlijke vis 2.
In volle glorie. 130 hele centimeters puur genot. De grootmoeder aller snoeken.
8.54: we nemen afscheid. Ondersteunen deze grootmoeder aller snoeken minder dan 10 seconden en dan zwemt ze rustig weg. Gaat ze haar vriendjes en vriendinnen vertellen dat er iets vreemds gebeurd is.
Ik sta te springen in mijn boot. Roep van alles. Ben blij als een kind. Besef dat ik met deze vis mezelf een persoonlijk record heb bezorgd wat ik misschien nooit meer kan overtreffen. Het deert me niet. De telefoon word gepakt. De mooiste momenten deel je met je visvrienden. Karel word gebeld. Lucien word gebeld. het rijtje word groter en groter. Smsjes komen binnen van maten van maten. Gekkenhuis. Het ding blijft piepen, het boeit me niet. Voor de 15e keer vertel ik mijn verhaal nog net zo enthousiast als de eerste keer. Ik denk dat ik dit verhaal de komende tijden nog heel vaak zal vertellen. Alles klopte, het geluk was aan mijn zijde. Hengel van Sven. Geen onderlijn. Splinternieuwe plug die getest moest worden. Eerste snoek op dat watertje. Nog geen 20 minuten bezig. Ik moet dromen..........
We besluiten de snoekbaarzen met rust te laten en lekker te blijven trollen. Ik doe er wel even een onderlijntje aan.... :-)
Maar het blijft stil. Er volgt geen enkele aanbeet meer. Dan toch maar verticalen. Het lukt me om een snoekbaarsje te vangen. Visje is nog geen 35 cm. Schril contrast tot de vorige vis.
Later in de middag vinden we nog wat snoekbaarzen. Ik vang er 3 waarvan er eentje de 60cm ruim haalt.
Mooie snoekbaars.
Verder is het stil. Veel te weinig aanbeten. Het mooie weer en de snoek maken alles goed. Mijn dag kon om 8.51 al niet meer stuk. Ik vis in een roes. Ben wel scherp maar niet zo scherp als anders. Ik beantwoord het 28ste smsje van Rob. Ik denk Rob Monster.....
Dan trollen we de laatste anderhalf uur gewoon terug besluiten we. Grote Grandma eraan bij Hans. Bij mij, u raad het al, de Screaming devil in firetiger kleur.... :-) Plots een klap op de Grandma. Wat blijkt: een dikke baars van 45 cm heeft het apparaat gepakt. Op het moment dat de boot bijna stil valt klapt er op mijn spinhengel ook een vis. Maar ik ben niet scherp. Ik mis jammerlijk. Het boeit me niet. Ik schiet een paar plaatjes van de grote maar vooral ontzettend hoge baars voor Hans.
Hans met zijn fraaie baars van 45cm.
We breien een einde aan de dag. Het is mooi geweest. We moeten nog een stukkie rijden.
08022008 een dag die ik nooit vergeten zal.
Hans bedankt voor deze dag. Je foto's zijn super. Erwtensoep was ook super. Filmpje is ook leuk. De blijdschap op mijn kop na de release als deze bak wegzwemt is super. Nogmaals bedankt en top!
Iedereen weer strakke lijnen en hele kromme takken gewenst. Ennuh: vergeet je onderlijn niet...
Dick |