Revenge of the Pikey
Na een lange en gedegen voorbereiding was het dan eindelijk zover. Doodaas wedstrijd 2009 was afgelopen zondag dan eindelijk een feit. Met een lichtelijk gedeukt vertrouwen ging ik om kwart voor acht de deur uit. Lichtelijk gedeukt omdat de berichten die tot mij kwamen niet positief waren. De dag ervoor werd er op het parcours gevist door andere vissers, met weinig tot geen resultaat. Lichtpuntje...de snoeken die gevangen waren, werden gevangen op de stek die ik voor ogen had. Nadeel daarvan...die snoeken zou ik waarschijnlijk niet meer vangen. :-(
Om negen uur werd het startsein gegeven door de wedstrijdleiding. Op mijn fiets gesprongen omdat ik in dat geval wel redelijk in het voordeel zou zijn ten opzichte van anderen. De meesten vertrokken richting centrum, ik ging de andere kant op. De snelweg brug zou toch wel een visje moeten opleveren. Taktiek, iedere twintig minuten tot een half uur verkassen naar een volgend stukkie, in de hoop minimaal één vis uit het water te toveren. Helaas pindakaas, wanneer het tijd is om te lunchen heb ik nog geen vis, evenals de overige dertig medevissers. Er is nog geen snoek gevangen! Na een lekker broodje kroket en een bakkie koffie gaat de wedstrijd verder. Vanochtend heb ik aan de zuidkant van het parcours gevist, in de middag moet ik naar de noordkant verhuizen. Voor mijn idee het betere stuk. Ook nu pak ik weer de snelweg-brug om te kijken of ik een vis kan vangen. Het wil allemaal niet zo lekker gaan vandaag. Zelfs mijn buurman, een reiger, weigert zijn nek uit te steken, waarschijnlijk omdat ie wel beter weet!
Tussen passief en actief hangend besluit ik toch nog maar te verkassen richting het centrum van Maassluis. Ik probeer in het laatste anderhalf uur nog wat weg te peuteren tussen de bootjes. Ook daar heb ik geen succes! Om vier uur is het weer tijd om de hengel op te bergen. Enigzins teleurgesteld fiets ik terug naar het meldpunt! Een lege lijst....net als 28 andere vissers die mededen aan deze wedstrijd. Eén visser heeft op een gelukkige manier toch nog een vis weten te strikken. Een mooie weliswaar namelijk 106 cm. Hij is de winnaar van de doodaas wedstrijd 2009. Ondanks de slechte vangst van maar 1 vis, moet ik wel toegeven dat de wedstrijdleiding voor een top-evenement heeft gezorgd. Een goede prijzentafel, een welkom hapje en drankje, een gezellige en relaxed sfeertje. Deze wedstrijd moet volgend jaar gewoon weer doorgaan. En ik? Ik ben er bij...
Voor meer Roofvis artikelen ga naar: http://home.caiway.nl/~carl/Roofvissen.htm